Bruno Fernandes heeft 111 doelpunten gemaakt in 335 wedstrijden voor Manchester United.
Het is pas zeven weken geleden dat Bruno Fernandes in het Manchester Opera House stond en sprak over zijn trots om tot PFA Player of the Year voor 2025-26 uitgeroepen te worden.
De Manchester United-aanvoerder had al de Premier League-prijs en die van de Football Writers gewonnen, als erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg.
Fernandes scoorde negen doelpunten en gaf 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat tot dan toe gedeeld werd door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen maakte Fernandes van de 21 doelpunten van United er zelf een of bereidde hij er 12 voor. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar Europa’s elite-clubcompetitie, na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf doelpunten.
Statistisch was dat opmerkelijk en het deed denken aan Eric Cantona in de titelwinnende campagne van 1995-96, toen hij in zes opeenvolgende wedstrijden scoorde, waarvan vijf keer toen United maar één keer trefzeker was.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.”
“Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een ploeg, we spelen voor een club, we spelen voor de supporters. Er is niets specialer dan dat.”
Een minder indrukwekkend begin
Die woorden klinken nu extra sterk, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn er dit seizoen een aantal veel minder indrukwekkende.
Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van Manchester United elke minuut gespeeld. Hij heeft drie doelpunten en één assist op zijn naam, allemaal tegen Ipswich, de tweede wedstrijd van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.
De cijfers zijn eigenlijk beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde.
Op dat moment speelde Fernandes echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft hij het op één na hoogste aantal schoten ooit, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste was 3,5 in 2020-21. Het aantal schoten op doel is echter zijn op één na laagste, gemiddeld 0,8. Zijn kansencreatie (gemiddeld 2,5 per wedstrijd) is ook de op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford en ligt duidelijk lager dan de 4,0 die hij vorig seizoen haalde.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen tot nu toe slechts één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de Ipswich-verdediging. Fernandes’ gemiddelde vorig seizoen was één per wedstrijd.
Een combinatie van Fernandes’ cijfers en zijn algemene betrokkenheid verklaart misschien deels waarom United slechts zes punten pakte uit de eerste zes wedstrijden. Dat is hun slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson uiteindelijk ontslagen werd om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van het ongemak van United, of een symptoom ervan?
Twijfels over fitheid
Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij werd recent niet opgesteld voor de Nations League-ontmoeting met Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige Sporting-speler “met pijn speelt”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde break. Daarvoor speelde hij de volledige 90 minuten in de 4-0 overwinning op de Azerbeidzjaanse kampioen Sabah FK in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet er geen probleem in, terwijl hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had last van iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
“Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
“Hij is er grotendeels overheen, was vanochtend heel scherp op de training en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Een ploeg die iets mist
Tegen het eind van vorig seizoen, toen Fernandes’ bijdrage op zijn meest productief was, was Benjamin Šeško een vaste waarde als spits, terwijl de ervaren Braziliaan Casemiro het anker was op het middenveld van United.
Van de negen competitiedoelpunten die Šeško dit jaar scoorde, bereidde Fernandes er vier voor. Fernandes gaf bovendien vier van de laatste vijf doelpunten van Casemiro als speler van Manchester United, vanaf 1 februari.
Los van de doelpunten is het ook duidelijk dat de aanwezigheid van Šeško en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de huidige lage loopcijfers van United komen doordat de 34-jarige in de zomer naar Inter Miami vertrok. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen in de overtuiging dat United niet overspoeld zou worden in de omschakeling als hij de bal verloor.
Wat Šeško betreft: zijn verse scheenbeenblessure verlengt alleen maar een gebrek aan betrokkenheid, dat scherp gevoeld wordt en waarvoor er nog geen einddatum is.
De clubleiding negeerde in de zomer het geroep om extra aanvallende steun te halen en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Maar een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de taak in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte die Fernandes innam, en de twee vonden nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hoewel hij geen speler is die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, lijkt zijn besluitvorming wel beïnvloed te worden.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes een ongelooflijke 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei maandag, terwijl hij vooruitkeek naar de Champions League-ontmoeting met Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plaats in zijn ploeg had. Hij voegde er genoeg voorbehoud aan toe om aan te geven dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten is.
United moet echter beter gaan spelen, en dat betekent dat Fernandes hetzelfde moet doen.
“Bruno is een topspeler”, zei Carrick.
“Soms lukt het gewoon niet. Soms heb je zo’n periode.
“Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar is geen twijfel over mogelijk.”
